NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
JEDENAŚCIE MIESIĘCY WCZEŚNIEJ
Dam pani ostatnią szansę.
Zabiła pani Angelicę Petroni?
Nie, to nie ja.
Z jakiego powodu przetrzymujecie moją klientkę?
Cudownie.
ORRICO. POTWIERDZONA. WIDZIAŁA JE.
Pani straciła lot, a my dużo czasu.
Andreoli, zbierz ludzi.
Jasne.
Co się dzieje?
Pani Monaco, pojawiły się elementy, uzasadniające zatrzymanie pani,
jako podejrzanej o morderstwo.
- Co? - Dlaczego?
Trafi pani prosto do aresztu.
- Co się stało? Jakie elementy? - Świadek.
Lindo, nie martw się.
Mam nadzieję, że tym razem się nie mylisz.
Nie jesteś głodna?
Spróbuj coś zjeść. Za dwie godziny rozprawa.
Lepszy pusty żołądek niż mdłości.
Co się stało? Wahasz się co do Zai?
Nie wiem, czy mogę mu ufać.
Mówił prawdę.
Czułam to podczas przesłuchania.
Musisz zaufać sama sobie.
Jesteś jednym z najlepszych prokuratorów, jakich znam.
Obrzydliwe, co?
Nie, znaczy… Tak, niejadalne.
Ale talerze są piękne.
DWUDZIESTY PIĄTY LUTEGO DZIESIĄTE PRZESŁUCHANIE
Dzień dobry.
Masz nowego świadka. Postanowiłaś wnieść o włączenie go.
Skąd wiesz?
Ty i te twoje źródła.
- Co chcesz zrobić? - Dowiesz się.
Odkryłem prawdę, Eleno.
- Linda jest niewinna. - Tak?
Miałem na to nawet świadka, ale się rozpłynął.
Sam mi powiedz prawdę, teraz.
I tak mi nie uwierzysz.
Właśnie.
Eleno…
Znam całą prawdę.
TEST IDENTYFIKACJI GENETYCZNEJ
WYNIK TESTU DNA CÓRKA: ANGELICA PETRONI
Lepiej nie przesłuchuj Zai.
Tak chcesz wygrać proces?
A ty chcesz zniszczyć karierę i skazać niewinną?
Czy obrona chce wezwać nowego świadka?
Tak, Wysoki Sądzie.
- Jeśli… - Wysoki Sądzie.
Coś się stało, pani prokurator?
Tak.
Chciałbym prosić o dopuszczenie dodatkowego świadka.
Zapraszam bliżej. Pana też, mecenasie.
To nagranie z mojego przesłuchania Ivana Zai,
naocznego świadka kłótni Angeliki Petroni i Lindy Monaco,
tamtego wieczora przed Palazzo Te.
Był dilerem Angeliki, a ja już sprawdziłam jego alibi.
Wyjechał na skuterze chwilę po tym, jak Angelica wyszła z sali.
Wysoki Sądzie, ja również mam coś do przekazania.
Zna pani treść tych dokumentów?
Czy to prawda?
Tak.
Odraczam rozprawę. Poinformuję o nowym terminie.
Oskarżona może opuścić salę.
Zatrzymajmy transmisję radiową. Natychmiast.
Proszę sędziów o zaczekanie na mnie w sali konferencyjnej.
Muszę porozmawiać sam na sam z prokurator Guerrą.
Dziękuję, że kazałeś im wyjść…
Wiesz, co narobiłaś?
Nie mogłam przestać, nie planowałam tego. Wykonywałam obowiązki.
Wręcz przeciwnie. Złamałaś prawo.
Znieważyłaś mnie i całe sądownictwo.
Dopuścisz Zaię?
Od tej chwili nie masz prawa wiedzieć niczego o sprawie.
Usuwam cię ze stanowiska ze skutkiem natychmiastowym.
Gdy prasa się dowie, będzie katastrofa.
Radzę się przygotować.
Nie chciałam cię znieważyć.
Żegnaj, prokurator Guerro.
WSZYSCY SĄ RÓWNI WOBEC PRAWA
Elena!
Wezwijcie karetkę!
Jedziemy do szpitala.
Odejdź.
Dlaczego to zrobiłaś? I nic nie powiedziałaś?
To był jakiś absurd.
Odnalazłam ją w ten sposób…
Jak mogłam ci powiedzieć?
Powinnaś przestać wcześniej.
Kosztowało cię to tyle bólu.
Miło było z tobą pracować.
Lubiłam to.
Spróbuj o siebie zadbać. Wyjedź gdzieś.
Kto mnie zastąpi?
Caputo, to od początku miał być on.
Fabrizio, poznaj Stefana.
Jej ojciec.
Cześć.
Dzień dobry.
Zostawię was samych.
- Pa. - Przykro mi.
Mnie też.
- Do widzenia. - Do widzenia.
- Jak się masz? - Lepiej, dziękuję.
- To dla mnie? - Tak.
- Ukradłem z dołu. - Serio?
Dobrze, że zadzwoniłaś.
Co teraz?
Teraz muszę stąd wyjść, a ty mi pomożesz.
Jasne.
Chcesz, żebym poszedł z tobą?
Muszę to załatwić sama.
W porządku. Będę tutaj czekał.
Dobrze.
Pani prokurator.
Dzień dobry. Nie przeszkadzam?
Nie, skądże. Proszę wejść.
Maurizio, prokurator przyszła.
Proszę wejść.
Coś się stało?
Tak.
Nie mogę zajmować się sprawą.
Dlaczego?
Bo jestem biologiczną matką Angeliki.
Co?
Żartuje pani?
Nie, i nigdy nie zamierzałam. Chciałam dobrze.
Czemu nic pani nie mówiła?
Co teraz będzie?
Proces trwa, a zastąpi mnie kolega,
inny prokurator i…
chciałam, żebyście dowiedzieli się ode mnie.
Przepraszam.
Mam gdzieś twoje przeprosiny, jasne?
Przyszłam wyznać prawdę.
Więcej nie zrobię dla was ani dla siebie.
Była naszą córką.
Paola, do domu.
Paola!
Dlaczego?
Myślałam, że coś naprawię. Myliłam się.
Była do pani podobna.
Od początku to czułam.
Nie wiedziałam, dlaczego.
Naprawdę wyglądała jak anioł, gdy się urodziła.
Zostaniesz?
To ta sama?
Ta sama.
Naprawiłeś ją.
Muszę jeszcze co nieco poprawić, ale…
Wpadniesz popływać, kiedy skończę?
Wejdę do niej tylko na lądzie.
Zobaczymy.
Zaraz zaczynają transmisję. Idziemy?
Proszę wstać, Sąd idzie.
Przewodzi sędzia Umberto Ventura.
Dopuszczam świadka Ivana Zaię…
Dopuścili go!
- Kogo? Zaię? - Tak.
Oskarżenie wzywa Ivana Zaię.
DRUGI MARCA JEDENASTA ROZPRAWA
- Dzień dobry, panie Zaia. - Dzień dobry.
Panie Zaia…
Co się dzieje?
Czy potwierdza pan, że nocą trzeciego marca zeszłego roku
był pan w pobliżu miejsca zbrodni, przed Palazzo Te?
Potwierdzam.
Po co?
Żeby sprzedać prochy.
Angelica mnie spławiła, więc odjechałem.
Podczas przesłuchania powiedział pan,
że coś widział
przed odjazdem.
- Widziałem Angelicę. - Z kim?
- Z kobietą. - To była Linda Monaco?
- Źle zadajesz pytania. - Dlaczego?
Z daleka nie widziałem dobrze, ale była podobna.
- I to bardzo. - Dobrze.
- Nie mam więcej pytań. - Jak to?
- Musisz nadrobić. - Mecenasie, proszę.
Powiedział pan, że zamierzał sprzedać narkotyki.
- Chce go zdyskredytować, gdzie sprzeciw? - Od dawna pan to robi?
Od paru lat.
Dość długo, żeby dorobić się dwóch wyroków.
Wysoki Sądzie, przypomnę, że pan Zaia jest świadkiem,
to nie proces przeciwko niemu.
- Mecenasie, do rzeczy. - Jasne. Jak już mówiłem…
nie wątpię, że tamtej nocy widział pan Angelicę z kimś.
Nie z „kimś”. Z kobietą.
Nie rozumiem tylko, skąd pewność, że akurat z oskarżoną.
- Stałem trochę daleko. - Więc nie jest pan pewien.
- Jestem ostrożny. - Ostrożny diler…
- Chce mnie pan obrazić? - Nie. To diler.
Mówi, że jest ostrożny, a więc to ostrożny diler.
Drwi z niego, a Caputo milczy.
- Wyglądała jak pani Monaco. - „Jak”, „Stałem za daleko”.
Jezu! Powiedz mu coś!
Jak może pan powiedzieć
cokolwiek istotnego dla sprawy?
Wysoki Sądzie, czytałem raport.
Rozumiem dopuszczenie świadka,
ale chyba wszyscy rozumiemy, że to bezwartościowe zeznanie.
Wręcz przeciwnie, świadek mówi o możliwościach.
- Teraz moja kolej. - Proszę nie przerywać, prokuratorze.
Zaczyna się nudzić.
Nie mam więcej pytań. Dzięki, panie Zaia.
Proszę przysięgłych…
Elena?
Wszystko gra?
Tak!
Dzień dobry.
Cieszę się, że mogę w końcu opowiedzieć moją wersję,
która nie pokrywa się z…
Czekaj. Nie mów, że się cieszysz. Spróbuj bardziej gładko.
W końcu mogę opowiedzieć moją wersję, która nie pokrywa się
z zarzutami prokuratury.
Nie wyszłam wtedy za Angelicą Petroni.
- Spróbuj się zatrzymać. - To znaczy?
Nie recytuj, mów, jakbyś sobie dopiero przypominała.
„Byłam na imprezie trzeciego marca.
Nie wychodziłam, a już na pewno nie za Angelicą Petroni”.
Jak w luźnej rozmowie.
Mam mówić jak idiotka, tak?
Nie, masz mówić, jakbyś się nie uczyła na pamięć.
No to mnie nie odpytuj.
Dobrze. Zróbmy przerwę.
- Napijesz się wody? - Nie.
Wiesz już, jak zakończymy?
- Nie mogę. - Nie możesz, czy nie chcesz?
To trudne, nie jesteśmy nawet pewni…
Możesz się uratować, jedynie oskarżając ojca.
I to prawda.
Wyśmiałem Zaię, ale powiedział swoje,
a sąd o tym łatwo nie zapomni.
Wszystko w twoich rękach. Powiedz, że twój ojciec wynajął Lorenziego.
Wyjaśnij dlaczego…
i powiedz, że wcześniej brakło ci odwagi,
bo to twój ojciec i nie chciałaś w to wierzyć.
Ale nie wierzę.
Więc lepiej rób, co mówię.
Jeśli nie chcesz spędzić 25 lat w więzieniu.
Obudź się, kurwa!
Przepraszam.
Nie mogę zaakceptować, że rezygnujesz dla niego z obrony.
Kocham go, a on mnie.
To nieprawda.
- Hej. - Gdzie jesteś?
Poszłam się przewietrzyć.
Nie mogę wysiedzieć w domu.
Serio? Nie chcesz usłyszeć, co powie Linda?
SZÓSTY MARCA DWUNASTA ROZPRAWA
Prokuratorze Caputo, może pan zaczynać.
Dziękuję, Wysoki Sądzie.
Pani Monaco, opowie nam pani swoją wersję?
Dzień dobry państwu.
Przepraszam.
W końcu mogę opowiedzieć swoją wersję,
która nie pokrywa się z ustaleniami prokuratury.
Nocą trzeciego marca...
Nocą trzeciego marca…
nie wyszłam z przyjęcia w Palazzo Te, nie poszłam też za Angelicą.
Pani Monaco?
Proszę pani?
Wszystko w porządku?
Proszę pani?
Skłamałam.
Co robisz?
Skłamałam w jednej kwestii.
Miałam obsesję na jej punkcie.
Zabrała mi wszystko, co kochałam.
Przez ostatnie miesiące chciałam jej współczuć,
bo w końcu nie tylko ona zawiniła…
ale nie potrafię.
- Nienawidziłam jej. - Wysoki Sądzie, proszę o przerwę.
Pani Monaco jest chyba zmęczona.
Pani Monaco, chce pani kontynuować?
- Tak. - Dobrze.
Proszę.
Tamtego wieczora rozmawiałam z nią w toalecie,
ale nie ja za nią poszłam.
Wyszłam z kabiny…
a ona już czekała.
Nie mogłam dalej udawać głupiej.
Musiałam stawić jej czoło…
ale nie wydusiłam ani słowa…
bo wyznała mi, że jest w ciąży.
Chciałam umrzeć.
Co pani zrobiła po jej wyznaniu?
- I co? - Przyznała, że rozmawiały.
Co?
Zaproponowałam jej pieniądze, żeby dała nam spokój.
Wyśmiała mnie.
Jakim mogła mnie tak potraktować…
tak zranić?
A potem o tym pomyślałam.
O czym?
O zabiciu jej.
Ale tego nie zrobiłam.
A potem?
A potem powiedziałem jej…
że zniszczę jej życie,
że mam taką władzę.
Chciałam, żeby czuła się tak źle jak ja,
ale odwróciła się…
i poszła.
Czułam się jak idiotka.
Potem wróciłam do przyjaciółek…
była tam.
Patrzyłyśmy na siebie,
jak opisywała prokurator Guerra.
Ojciec dzwonił do pani chwilę po północy?
Poszłam do baru po drinka.
Zadzwoniłam do niego.
Na jedenaście minut…
Jedenaście minut.
Co pani robiła przez 11 minut?
Odeszłam, żeby z nim porozmawiać.
Potrzebowałam tego…
chciałam czuć się kochana.
Przepraszam.
Wiem, że powinnam wyznać to wcześniej.
Ale nie miałam na to siły.
Może przez prokurator Guerrę.
Od początku szukała sprawcy,
najpierw w Claudiu, potem we mnie.
Chciała kogoś ukarać.
Zaczęliście widzieć we mnie potwora.
Myśleliście, że ją zabiłam.
Kiedy dowiedziałam się, że jest matką Angeliki,
zrozumiałam, czemu tak nienawidzi mnie
i mojej rodziny.
Chyba dlatego dopiero dziś odważyłam się mówić,
zupełnie szczerze.
Nie mam więcej pytań.
Mecenasie Barone, proszę.
Pani Monaco…
Lindo.
Dałaś nam dziś lekcję szczerości.
Zaryzykowałaś...
pokazując wszystkim prawdziwą siebie,
kobietę, która wiele wycierpiała i nadal cierpi,
ale przede wszystkim zaryzykowałaś...
wyznając prawdę.
Mogłaś nienawidzić, grozić…
ale nie zabiłaś.
Skoro nie opuszczałaś Palazzo Te aż do końca imprezy,
skąd twoje DNA na niedopałku w ogrodzie?
Nie potrafię tego wyjaśnić,
chyba że ktoś podłożył go tam specjalnie.
A skoro nie popełniłaś morderstwa,
pewnie ciągle zastanawiałaś się, kto to zrobił.
Owszem.
Masz jakiś pomysł?
Chyba nie rozumiem.
Próbuje pan wyciągnąć nazwisko z oskarżonej?
Tylko pytam.
Dobrze, niech pani powie.
Skąd miałabym wiedzieć?
Nie wie pani?
Nie.
Nie mam pojęcia.
Przykro mi.
Pójdę jutro z tobą do klubu żeglarskiego. Co ty na to?
- Jasne. - Muszę się od tego oderwać.
DYLEMAT PANI PROKURATOR: MATKI OFIARY
- Hej. - Źle się czuję.
- Co jest?? - Nie wiem.
To pewnie stres. Chodź tu.
- Śmierdzisz. - Wiem, włóknem szklanym.
Elena?
Usiądźmy.
- Napijesz się wody? - Nie.
Halo?
W porządku.
Do zobaczenia. Pa.
Co się stało?
Muszę iść do biura, to Caputo.
Brakuje mu materiału dowodowego, który mam w gabinecie…
więc muszę go przekazać.
Do dupy! Nie chcę tam wracać.
Mogę iść z tobą.
Nie, pójdę sama.
- Gdzie cię przenieśli? - Głównie do baru.
Dali mi klitkę na dole.
Nie chcę tam pracować.
Nikomu go nie oddali?
Nie.
Jakie to smutne.
Tak.
Czy Caputo nie może być bardziej zorganizowany?
Już jestem zmęczony.
Z tych już wszystko.
A to co?
- Co to jest? - Też dotyczy Angeliki.
- Ale jest zapieczętowany. - Fakt.
Czy przeprowadziliśmy cały proces bez pudełka z dowodami?
Nie. Położyłem je tam i pewnie zapomniałem.
Zerknę.
To rzeczy osobiste Lindy Monaco,
nie są jej już potrzebne.
Co?
Rachunek z baru w Palazzo Te.
Trzy drinki.
Z godziny 23,59.
W ciągu tych 11 minut.
Była tam.
Była w środku, jak mówiła.
- Kurwa. - Eleno…
Nie wierzę.
Jej alibi było tu od początku! Andreoli, coś ty odpierolił?!
Eleno, posłuchaj!
Nie myliłaś się, co do Lindy.
Decyzję pozostaw sędziom.
Wiesz, co teraz z tym zrobimy?
Włożymy tutaj.
I zakleimy, jak gdyby nigdy nic.
Nikt nie znajdzie rachunku.
Wiem, że się mnie nie spodziewałeś.
Po tobie spodziewam się wszystkiego.
- Proszę. - Co to?
Dowód na niewinność Lindy Monaco.
Godzina wskazuje, że była w barze,
gdy, jak sądziłam, miała zabijać Angelicę w ogrodzie.
- Nie zgłosiliście tego? - Niedopatrzenie.
Odkryłam to dopiero teraz.
Mogłam udawać, że nic się nie stało…
ale nie potrafię.
I mam się zachować jak ty.
- Halo? - Laboratorium medyczne.
- Pani Guerra? - Tak.
Przesłuchaliśmy pani wiadomość
o testach krwi sprzed kilku dni.
Słucham.
Mamy wyniki, jeśli pani chce, mogę przekazać je teraz.
Dobrze. Coś jest nie tak?
Nie ma powodu do obaw.
Jednak badania wskazują na ciążę.
Co?
Jest pani tam?
Napisy: Zuzanna Chojecka